Blake Ritson

Blake Ritson, Londra’daki St. Paul’s School için aldığı bursla eğitim hayatına başlamış; ardından Cambridge Üniversitesi’ne geçerek akademik birikimini tiyatro ve sahne sevgisiyle birlikte geliştirmiştir. Cambridge sonrası kısa süre içinde West End sahnelerinde görünmeye başlaması, onu Tom Stoppard’ın “Arcadia” adlı oyununda izleyicinin ve eleştirmenlerin dikkatini çekecek bir noktaya taşımıştır. Bu performansın ardından aldığı güçlü ve olumlu geri dönüşler, kariyerinin ilk ivmesini belirgin biçimde hızlandırmıştır. Oyunculuk çalışmalarının yanı sıra televizyon tarafında da farklı yapımlarda boy göstermiştir. Billie Piper ile birlikte yer aldığı “Mansfield Park” gibi projelerdeki varlığı, onun ekran deneyimini genişletirken; “Emma” ve “Upstairs Downstairs” gibi yapımlarda üstlendiği roller de bilinirlik kazanmasına katkı sağlamıştır. Sahne ve ekran arasında kurduğu denge, onu yalnızca dramatik performansla sınırlı kalmayan, aynı zamanda hikâye üretimine de yakın duran bir sanatçı kimliğine yaklaştırmıştır. Ritson’ın yaratıcı yönü yalnızca oyunculukla sınırlı değildir; kardeşi Dylan ile birlikte dört kısa filme hem yönetmenlik etmiş hem de birlikte senaryolaştırmıştır. Bu ortak çalışmalarının her biri ödüllü kısa filmler olarak anılmış; ayrıca Dylan’ın da Cambridge mezunu olması ve Footlights topluluğunun eski bir üyesi geçmişi bulunması, iki kardeşin aynı üretim damarını yıllar önce yakaladığını düşündürür. Bununla birlikte Blake Ritson’un müzikle de aktif bir bağı vardır; çalabildiği enstrümanlar, onun sanatın farklı alanlarında üretmeye ve katkı vermeye hevesli bir karakter taşıdığını gösterir. Nitekim Douglas Hodge’un “Cowley Road” albümünde backing band içinde yer almış; Douglas Hodge da hem aynı kuşaktan bir tiyatro insanı hem de “Mansfield Park”taki ortak çalışmanın başrol ortaklarından biri olarak öne çıkmıştır.